Kwento Ng Kahapon...

mahal kita,
alam mo yan.
at mahal mo ako,
ang sabi mo.

sa unang pagkikita,
ginuhit ang ngiti.
nagkakilala at masayang
ginugol ang mga sandali.

sa bawat pagkakataong
boses mo'y marinig,
sa akin ito'y tila
isang magandang tinig.

sa bawat salitang
iyong binibigkas,
sa aking kalungkutan,
syang tanging lunas.

sa bawat ngiti,
ng iyong mga labi,
mundo ko'y gumuguhit,
ng isang bahaghari.

ngunit ano't ngayon,
ikaw'y nasaan?
bakit kaytagal mo nang
di nagparamdam.

kaytagal kong naghintay,
na ikaw ay darating .
ngunit kelan pa?
o di kaya'y di narin..

may pagkukulang ba ako,
aking mahal?
at bigla kang nawala,
ni hindi nag-usal?

tunay akong
nasasaktan ng labis,
sa bawat araw,
na nagdaraan ay may hapis.

di ko mapigil,
yaring ligalig ng damdamin.
hahayaang malunod sa luha,
sarili'y di pipigilin..

marahil may panahon,
sugat rin ay maghihilom,
dadating ang bukas,
at magiging kwento ng isang kahapon...


RENZ , i may be the foolest girl in this world...
wala akong magagawa mahal na talaga kita eh..