Έγγραφα Livingston Jamie η ζωή του με μια καθημερινή φωτογραφία Polaroid

Ένα άτομο πήρε μια εικόνα καθημερινά της ζωής του, από τις 31 Μαρτίου 1979 25 Οκτωβρίου 1997, η ημέρα που πέθανε σε μια νεολαία 41 χρονών. Αυτό είναι ένα από τα ισχυρότερα και μελαγχολικά πράγματα που έχω δει πάντα στο διαδίκτυο. Εδώ είναι μια μικρή δειγματοληψία των φωτογραφιών… παρακαλώ επισκέπτεται την περιοχή πηγής κατόπιν για μια ζωή-μεταβαλλόμενη εμπειρία.

 

5-29-79: 

8-31-79

 

 

10-31-79

3-11-80:

12-2-81

4-17-82

10-28-83:

5-2-84

4-27-1988

7-16-89

Άγνωστος:

 10-5-97

10-24-97

Έκθεμα συλλογής (οι εικόνες ημερομηνίας εγγράφου αντικαθιστούν εκείνους που λείπουν):

Πηγή: http://addresszero.com/pod-html/ (παρακαλώ επισκεφτείτε!)

Ο backstory:

Το Livingston, ένας φωτογράφος, ένας παραγωγός ταινιών, ένας εκτελεστής τσίρκων, ένας accordian φορέας, ένας θαυμαστής Mets, και προ πάντων, πιστός φίλος, πέθαναν στις 25η Οκτωβρίου (τα γενέθλιά του) το 1997 στην ηλικία 41. Έφυγε πίσω από τις εκατοντάδες των φίλων bereft και μια συλλογή 6.000 φωτογραφιών που οργανώθηκε τακτοποιημένα στις μικρές βαλίτσες και τα ξύλινα κλουβιά φρούτων.

Το Livingston πήρε ένα polaroid μια φορά την ημέρα, καθημερινό, συμπεριλαμβανομένου τελευταίου του, για 18 έτη.

Αυτό το φωτογραφικό ημερολόγιο, που κάλεσε, «φωτογραφία της ημέρας,» ή του P.O.D., άρχισε όταν η Jaime ήταν σπουδαστής στο κολλέγιο βάρδων. Το πρόγραμμα συνεχίστηκε όταν κινήθηκε προς τα διαμερίσματα στην πόλη της Νέας Υόρκης συμπεριλαμβανομένης της απίστευτης αναμνηστικό-γεμισμένης τσίρκο σοφίτας στην οδό Fulton, την οποία μοιράστηκε με το καλύτερο φίλο του. Εκείνη η σοφίτα ήταν η περιοχή πολλοί ένα συμβαλλόμενο μέρος Glug, μια «ημέρα των ευχαριστιών ορφανών,» ένα φεστιβάλ έξοχος-8 των λυρικών ταινιών Livingston, και μια εύθυμη μαρμελάδα μουσικής.

Σε μια ηράκλεια προσπάθεια από το θάνατό του, το Polaroids ανιχνεύθηκε, μεταλλάχθηκε και καταχωρήθηκε από το Hugh Crawford και Betsy Reid. Οι φίλοι Jamie, μια ομάδα που οδηγήθηκε από τη χήρα του Linda Schaeffer, συνέλεξαν τα κεφάλαια τις φωτογραφίες να ανατυπώσουν ψηφιακά σε 80 επιτροπές. Το έκθεμα βάρδων που ανοίγουν στις 13η Οκτωβρίου.
 

Το Σάββατο, οι φίλοι προήλθαν από πλησίον και μακριά (Ελλάδα, Παρίσι, Καλιφόρνια, Μπρούκλιν) για την πρώτη δημόσια έκθεση της εργασίας ζωής Livingston. Θα είναι στην άποψη 27η Οκτωβρίου. Η απάντηση από τους σπουδαστές βάρδων είναι συντριπτικά θετική.  Αγαπούν αυτό το πλέγμα χιλιάδων φωτογραφίες, ειδικά εικόνες που λαμβάνονται όταν Livingston ήταν σπουδαστής στο βάρδο. Κάποιος έχει προσθέσει ακόμη και ένα δικό τους Polaroid. Οι φίλοι Jamie δεν φάνηκαν να απασχολούν.

«Εάν Jamie ήταν ζωντανό θα ήταν αυτός για να κάνει αυτού,» κάποιος εν λόγω.

Οι φίλοι εξέτασαν τον τοίχο των ποδιών 7 X 120 Polaroids που τακτοποιήθηκε χρονολογικά από το 1979 έως το 1997. Υπήρξαν squeals της αναγνώρισης, oooh, ahhhh, κραυγές «πού ήταν εκείνη η εικόνα που λήφθηκε; », «θυμάμαι εκείνη την ημέρα.» ή «εξετάστε εκείνο το πουκάμισο!»

Η φωτογραφία των φίλων, φίλες, αντικείμενα, τοπία, παιχνίδια σφαιρών, και σκηνές πόλεων της Νέας Υόρκης, διανθίζεται με τους πυροβολισμούς των διάσημων ανθρώπων όπως το Philip Johnson, το Keith Richards, Lionel Richie και πολλά άλλα Livingston που συναντιέται στη σταδιοδρομία του ως μουσικό βίντεο και εμπορικός διευθυντής και cinematographer.

Μερικές ημέρες δεν υπάρχει καμία εικόνα. Συνήθως θα έγραφε μια σημείωση που εξηγεί την απουσία. Όταν ήταν στην Ευρώπη το 1982 υπάρχει μια πάροδος 14 ημερών. «Δεν θα μπορούσε να βρεί οποιαδήποτε ταινία Polaroid,» Hepcat που εξηγήθηκε.

«Τι είναι με 29η Φεβρουαρίου;» Ρώτησα. Υπάρχουν ακριβώς 4 εικόνες για εκείνη την ημέρα.

«Είναι ένα έτος πηδήματος,» κάποιος φώναξε. DUH.

Μια οριστικά οπτιμιστής και εορταστική ατμόσφαιρα επικράτησε στην υποδοχή και το γεύμα που ακολούθησαν. Τα δάκρυα ρίχτηκαν και οι ιστορίες κοινός για πολλές από της φωτογραφίας της ημέρας.

Ένας χαρούμενος φόρος σε ένα άτομο που επέμεινε στη σύλληψη μιας στιγμής καθημερινού, η επίδειξη είναι ένα προσωπικό και δημόσιο αρχείο από έναν καλλιτέχνη, ο οποίος έζησε η ζωή του με την απέραντη δημιουργικότητα, τη συνεκτικότητα, και το στενό κοίταγμα.

«Είναι όπως αυτός ήξερε η ζωή ότι του επρόκειτο να είναι σύντομη. Ολοκλήρωσε τόσο μεγάλο μέρος στο χρόνο που είχε,» ένας φίλος με είπε.

Πηγή: http://onlytheblogknowsbrooklyn.typepad.com/only_the_blog_knows_brook/jamie_livingston/index.html