Αγάπη του σκοταδιού;

Είμαι για κάποιους λόγους συρμένος apperal, ποίηση, κινηματογράφοι, βιβλία, συμπεριφορά και σύνθεση twards γοτθικός. Είμαι πάντα α. καταθλιπτικό άτομο, και υποθέτω που έχω πολύ που κάνει με το, αλλά ακόμα και όταν αισθάνομαι ευτυχέστερό μου, ίσως από τη συνήθεια, σύρομαι σε το. Το αγαπώ και θέλω να ερευνήσω κάθε πτυχή από το. είναι μια φαντασία ότι θα πέθαινα για να ζήσω μέσα. Θέλω να ντύσω όπως hooker βαμπίρ και να δαγκώσω τα άτομα που παίρνουν ένα μάτι στα προτερήματά μου. Θέλω να περπατήσω τις οδούς της πόλης μου με το κεφάλι μου κάτω, eyeliner και buckels επάνω, ακούοντας σε Atreyu. Θέλω να αισθανθώ ότι όπως κάπως αυτό ο καθένας στο πρόσωπο που με απέρριψε ως ένα παιδί με την απέχθεια όλων. Θέλω να βρεθώ στο αίμα πρώην-εραστών μου και να γιορτάσω στα εσωτερικά του για το πώς μου έκανε την αίσθηση. κανένα ακριβώς, lol. (Δείτε πόσο μελαχροινός είμαι;) Θέλω να φορέσω τα δίχτια ψαρέματος, corsits, και τα πλαστά eyelashes καθημερινά. ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Η ΙΔΕΑ ΜΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑΣ. …. είναι το Ι παραώμον;