Είμαι πολύ περίεργος….

Έχω ακούσει για τους αγαπημένους γυμνασίου που παντρεύονται 50 yrs. Όλα εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο muh προσπάθεια που βάζετε στην κράτηση των νεολαιών γάμου σας και τη διέγερση. ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΗΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ COMFY Ή ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΈΝΟΣ. συνεχίστε τα μικρά πράγματα που σας κάνουν το χαμόγελο ακόμα κι αν του μια σημείωση για ένα μαξιλάρι που λέει την αγάπη ι εσείς ή ένα φλυτζάνι του τσαγιού στην παγωνιέρα έτοιμη για σας να θερμάνει ή να πιει ακριβώς το κρύο. αυτό είναι το κλειδί σε έναν μακράς διαρκείας γάμο σκέφτομαι τον έμαθα ακριβώς tooo αργά. Ίσως αργά οπωσδήποτε δεν ξέρω ακόμα

Συμφωνώ βεβαίως με όλα τα ανωτέρω. Ειδικά περίπου να παντρεψει πάρα πολύ νέο. Είναι έτσι ζεύγος συγκεκριμένο. Παντρεύτηκα σε μια εξαιρετικά νέα ηλικία 20. Έχω αλλάξει τόσο μεγάλο μέρος από τότε, αλλά δεν έχω πέσει από την αγάπη με τη σύζυγό μου, ή ακόμα και από τη σφοδρή επιθυμία. Φαίνεται να αλλάζει και σοι δύο από εκείνες τις περιοχές. Την αγαπώ, και θα αγαπούσα την πιθανότητα να κάνω την αγάπη με την, αλλά έχει αρνηθεί το φύλο από με για πάνω από 2 έτη τώρα. Δεν είναι επίσης πολύ επικοινωνιακή και ακριβώς δεν απολαμβάνει ή πολλά πράγματα με με ως ζεύγος. Έχω προσπαθήσει με το όλο εγώ πρέπει σε με να συνεχίσω να είμαι ρομαντικός, loveing και φροντίζοντας, αλλά γίνεται ολοένα πιο δύσκολο τόσο όταν δεν υπάρχει κανένα reciprocation. Είναι δύσκολο να είναι μοναδικός που εργάζεται πραγματικά σκληρά στη διάσωση της σχέσης. Ι πολύ για την αγάπη, την αφή, και τη στενότητα με τη σύζυγό μου, αλλά ακριβώς δεν αισθάνεται τα ίδια πράγματα. Έτσι πρέπει να αρχίσω να αναρωτιέμαι ότι ήταν πηγαίνει από εδώ, κατά συνέπεια γιατί αναμίχθηκα με αυτό το ιδιαίτερο φόρουμ στο EP. Εκτιμώ το γεγονός ότι έχουμε αυτήν την πιθανότητα να ταχυδρομήσουμε και να μοιραστούμε τα συναισθήματα.

Αισθάνομαι πολύ κυνικός προς το παρόν, και αυτή η ιστορία δεν άλλαξε αυτής. Όπως έχει αναφερθεί συχνά, και τα δύο πρόσωπα πρέπει να εργαστούν σε μια σχέση για να το κάνουν την εργασία (για να το κάνει το αγαθό, και εμπαθής).

Είναι ακριβώς εγώ, ή αυτό φαίνεται ότι αυτός περισσότερο το ένα το θέλει (ειδύλλιο, οικειότητα, εσείς όνομα αυτό), και ο σκληρότερος λειτουργούν, φαίνεται οι άλλες αποστάσεις οι ίδιοι ακόμα περαιτέρω, εργάζεται ακόμη και για να σιγουρευτεί δεν συμβαίνει;

Σκέφτομαι ότι οι πολύτα από εμάς τινάζουν το κεφάλι μας, τι κάνουν λάθος με τους συζύγους μας; Πολλές από τη σκέψη αυτό ήταν ακριβώς εμείς έως ότου ήρθαμε σε αυτήν την περιοχή. Ελέγξτε τα μέλη και ιστορίες σχετικά με ζω σε έναν sexless γάμο.

Η αληθινή αγάπη χάνεται για πάντα; Φαίνεται ότι υπάρχουν πολύ λίγα ζεύγη όπου και τα δύο είναι πρόθυμα να κάνουν την εργασία, απλά για να ενεργήσουν αγαπώντας και να είναι διακριτικά του άλλου προσώπου. Ο εγκέφαλός μου αρχίζει αληθινά να λειώνει καθώς συλλογίζομαι γιατί τόσο πολλοί είναι απρόθυμοι.

Μια σκέψη που σκάθηκε ακριβώς στον εγκέφαλό μου. Ίσως δεν είναι ότι είναι απρόθυμοι να κάνουν την εργασία, ίσως είναι πάρα πολύ εγωιστικοί για να καταστήσουν τις θυσίες απαιτημένες;

Έχουμε την υποχρέωση για να είμαστε ευτυχής και μόνη εκπληρωμένη και μας δίνονται τόσες πολλές επιλογές (σταδιοδρομία, παιδιά, θρησκεία, εθελοντής, κ.λπ.) ότι πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν ή δεν χρειάζονται τη σχέση γάμου επειδή παίρνουν περισσότερη μόνος-θυσία από τις άλλες επιλογές;

;;; αυτές είναι ερωτήσεις, δεν έχω τις απαντήσεις, είμαι ο πόνος ακριβώς όπως το υπόλοιπο σας, και το μυαλό μου προσπαθεί να βρεί κάποια λογική για την παράλογη συμπεριφορά. ο εγκέφαλός μου λειώνει….

Μερικοί όπου πολύ ο τρόπος που οι συζυγικοί όρκοι, η σύμβαση, και ακόμη και η πραγματική πράξη του γάμου έχασαν μόλις αυτό είναι πραγματική έννοια. Σκέφτομαι ότι στη σημερινή κοινωνία η μακράς διαρκείας συζυγική σχέση δεν εκτιμείται πλέον δεδομένου ότι ήταν στο χρόνο γονέων μας. Το στίγμα του διαζυγίου δεν είναι όπως ισχυρό, και δεν πρέπει πραγματικά να είναι ποτέ. Οι άνθρωποι είναι λιγότερο φοβισμένοι την απόφαση να πάρουν ένα διαζύγιο και καταλαβαίνουν ότι η ζωή είναι σύντομη και πολύτιμη και ότι εάν κατάλληλα δεν αντιστοιχούμαστε το σύζυγό μας έπειτα δεν πρέπει να σπαταλήσουμε το χρόνο που μένει σε μια χαμένη αιτία. Σκέφτομαι ότι υπάρχουν τόσες πολλές υποχρεώσεις και αποσπάσεις της προσοχής στη καθημερινή ζωή μας, ότι είναι δύσκολο να ξοδευτεί ο απαραίτητος χρόνος που καλλιεργεί και που παγιοποιεί τις σχέσεις μας. Υπάρχει τόσο πολύς ανταγωνισμός για το χρόνο μας: η εργασία, τα παιδιά, ο αθλητισμός των παιδιών και οι δραστηριότητες, TV παρουσιάζουν, εκκλησία, φίλοι/οικογένειες, και ούτω καθεξής, ότι ώσπου να είμαστε σε θέση να βρούμε τις στιγμές ο ένας για τον άλλον είμαστε ακριβώς εξαντλημένοι. Μια σχέση είναι πραγματικά όπως έναν όμορφο κήπο των λουλουδιών, με έξω το χρόνο και παγιοποίηση αυτοί δεν θα ανθίσει και δεν θα σας δώσει την έκβαση που επιθυμείτε. Οι σχέσεις μας δεν θα ευημερήσουν χωρίς το χρόνο, την αγάπη, και δόσιμο. Φαίνομαι επίσης να μπλέκομαι έτσι και από την αφή όταν προσπαθώ να τυλίξω το κεφάλι μου γύρω από όλα τα πράγματα που λείπουν στο γάμο μου και έπειτα το υπόλοιπο των παγκόσμιων γάμων δεδομένου ότι αυτό είναι το επάγγελμά μου. Είναι πραγματικά τόσο πολύ δύσκολο. Πολλά από τα πράγματα που έγραψα δεν συμφωνώ πραγματικά με για την απάντησή μου στο γάμο. Αυτές οι δηλώσεις είναι περισσότερες γενικότητες που βλέπω και ακούω πολύ συχνά. Πιστεύω στο γάμο και τους όρκους και τη δέσμευση για την αγάπη, ρομαντικός, comunicative, και ούτω καθεξής της μακράς διαρκείας σχέσης γάμου. Ο σύζυγός μου στερείται την επιθυμία να παρουσιάσει υποχρέωσή της, η οποία είναι πραγματικά ένας κακός συνδυασμός των αναγκών μας και θέλει.

Ένα άλλο πράγμα που εξετάζει είναι ότι ο κόσμος είναι πολύ διαφορετικός από όταν διαμορφώθηκε το όργανο του γάμου.

Πρώτα από, οι άνθρωποι δεν έζησαν όπως πολύ. Ακριβώς 100 έτη πριν, η μέση υπολογιζόμενη διάρκεια ζωής ήταν 42 έτη. Η οικονομία μας ήταν μια αγροτική οικονομία και οι περισσότεροι άνθρωποι στράφηκαν στην επιβίωση. Πόσο σκληρά είναι για να κρατήσει έναν γάμο όταν όλος που έχετε στη ζωή είναι να παντρευτεί κάποιος σε 18, να υπάρξουν διάφορα παιδιά, να εργαστεί όπως ένα σκυλί στο αγρόκτημα, κατόπιν κύβος;

Σήμερα, ζούμε καλά στη δεκαετία του '70, τη δεκαετία του '80, και τη δεκαετία του '90 μας. Έχουμε πολύ περισσότερους ελεύθερο χρόνο και ενδιαφέροντα. Οι τρόποι ζωής μας, θέλουν και χρειάζονται την αλλαγή με την πάροδο του χρόνου. Συμπαθείτε ακόμα τα πράγματα που συμπαθήσατε σε 20 όταν είστε 50; Οι πιθανότητες είναι ότι arent', και ο σύζυγός σας δεν είστε ούτε. Οι πιθανότητες είναι ακόμα ισχυρότερες ότι δεν μπορείτε τα ίδια νέα πράγματα με το σύζυγό σας. Αληθινά πιστεύω ότι ο γάμος ως όργανο διάρκειας ζωής πηγαίνει μακριά.

Η τμηματική μονογαμία είναι «μέσα.»

Πρώτα από συμπαθώ τι doorsinmymind είπε για τους ανθρώπους που ζουν περισσότερο και χρονικό.

Οι γονείς μου όταν ήμουν 6 και ο μπαμπάς μου έχει ξαναπαντρευτεί δύο φορές, και περίπου για να είναι 3, και το mom μου είναι τώρα παντρεμένο με το 2$ο της.

Βλέπω το γάμο ως θρησκευτική τελετουργική πρακτική του s καθαρώς, και μερικά φορολογικά οφέλη που υποθέτω. Δεν πρέπει να πάρει την απειλή των δικαστικών αποφάσεων και τα πρόστιμα για να κρατήσουν τους ανθρώπους πάντρεψαν. Μπορεί ακριβώς ake κάποιος άνθρωποι μακρύτεροι να ξέρει εάν ο συνεργάτης τους είναι μια αντιστοιχία. Γιατί θα έπρεπε να χρονολογήσουμε για αυτό πολύ, παίρνουμε δεσμευμένοι για τόσο πολύ καιρό, και παντρευόμαστε έπειτα για για πάντα; Ξέρω πρέπει να είμαι ακόμα απολύτως τίμιος με οποιοδήποτε κορίτσι συναντιέμαι δεξιά από το ρόπαλο. Ο βαθύτερος κάθισε τις προσωπικές ατέλειες είναι ο μακρύτερος αυτοί παίρνει για να βγεί. Ένας γάμος «για της ζωής» είναι σχεδόν ένα ένστικτο επιβίωσης των ανθρώπων. Προτού να μην υπάρξει κανένα δικαστήριο επιτήρησης, ή υποστήριξη παιδιών (σε έναν χρόνο όταν δεν εργάστηκαν οι γυναίκες ακριβώς σαφείς).

Όσον αφορά σε δύο ανθρώπους χωρίς παιδιά η κατάσταση και το explination γίνονται ακόμα περισσότερος straitforward. Θα αγνοήσω την εξαπάτηση στο ένα άλλος, επειδή αυτό είναι για καθαρώς προσωπικούς λόγους, αλλά το υπόλοιπο αυτών των σχέσεων θα τελείωνε σε μια αλλαγή γνώμης. Εάν για να κερδίσει χρήματα, πρέπει και σας να πάρει μια εργασία, ή τι πάντα. Όλος που είναι understandble εν τούτοις. Εκτός αν οι δύο άνθρωποι ανατρέφονται σχεδόν στα ίδια υπόβαθρα δεν μπορείτε να αναμείνετε κάθε πεποίθηση, ανεξάρτητα από το πόσο είναι εγκόσμια, για να παρατάξετε τέλεια.

Προήλθα από τους διαζευγμένους γονείς επίσης, και ο μπαμπάς μου είναι στο 2$ο γάμο του και του όχι καλός πραγματικά. Σκέφτομαι μέρος του λόγου το ποσοστό διαζυγίου είναι τόσο υψηλό είναι άνθρωποι παντρεύεται πάρα πολύ νέο. Είστε πραγματικά toyoung εάν είστε ακόμα στη δεκαετία του '20 σας, (στις περισσότερες περιπτώσεις anyways) επειδή, να κάνετε τόσο πολύ να αλλάξει κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονικής αγγελίας που το tim εσείς προσπαθεί να υπολογίσει τη ζωή και να επιζήσει στο πραγματικό κόσμο. Οι απόψεις μου σχετικά με την αγάπη πρέπει να μαλακώσουν, υπάρχει αληθινή αγάπη που διαρκούν μια διάρκεια ζωής (εκεί ήταν ένας χρόνος Ι σκέψη που δεν λέω ποτέ ότι, lol) αλλά με αυτήν εν λόγω είναι ένα πολύ σπάνιο περιστατικό. Και το ποσοστό διαζυγίου είναι prob επίσης. τόσο υψηλός είναι επειδή οι άνθρωποι ορμούν στο γάμο, έχω διάφορους φίλους που αποπάγωσαν για να παντρευτούν μετά από να ξέρουν το πρόσωπο ένα λιγότερο από έτος, και αυτό δεν είναι πραγματικά αρκετα μακρύς.

Η μεγαλύτερη μέρος της περίπτωσής σας παρουσιάζεται ως αυτό που άλλοι άνθρωποι κάνουν με μόνο έναν «μισό-λόγο».

«Ήμαστε πάρα πολύ νέοι» είμαστε ένας «μισό-λόγος» επειδή είναι catch-all για τους ανθρώπους που δεν ωρίμασαν στο σημείο της γνώσης πώς και γιατί εισάγετε στο γάμο. Και έτσι παντρεύτηκαν για λανθασμένο είδος μη αποδεκτών λόγων λόγων… όπως τη σφοδρή επιθυμία, ενθουσιασμός, άνεση, συνεργάτης--έγκλημα (δραστηριότητα εθισμού όπως την κατανάλωση, φύλο, αλληλοεξάρτηση που βασίζεται στην έλλειψη κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης).

«Η ανάπτυξη στη δεκαετία του '20 σας» είναι πιθανώς περισσότερος όπως, «ένας από μας αυξάνεται και άλλη δεν είναι και μας έχει τους μεγάλους λόγους να δικαιολογηθεί και να σχίσει άλλος κάτω για την απογοήτευση ή την αναμονή μας της άλλης εγκατάλειψης τι η σχέση μας που χρησιμοποιείται στο κέντρο γύρω από». Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν ποια πράγματα είναι σημαντικά επειδή πηγαίνουν στις καθαρώς συναισθηματικές αντιδράσεις και όχι τις επιπτώσεις των προσωπικών τιμών και τις ενέργειες. Η γνώση πώς να ζήσει με κάποιο, όχι πάνω από τους ή μέσα σε τους (και μεταφορικά και κυριολεκτικά) είναι επίσης βασική. Δύο ζωές στη συναυλία, όχι ομοφωνία, είναι πώς έχει υποθέσει να πάει κατά περιόδους, και μοιραμένος και αυξανόμενος και ενεργώντας ως soundingboard και υπενθύμιση, η οποία είναι το υπόλοιπο του χρόνου.
Έτσι είστε υποτιθέμενοι για να αυξηθείτε ως άτομα… μαζί, και να μάθετε πώς να κάνετε αυτό καθώς πηγαίνετε.

53% είναι ακόμα μόνο 3% μακρυά από 50%. Και φαίνεστε ακριβώς περίπου - όλοι παντρεμένοι άνθρωποι που ξέρετε όπως συμμετέχοντες στην γάμος-αμφισβήτηση της συμπεριφοράς; Πρέπει να πάρετε από το εκείνο το τα κοινωνικά στρώματα και να περιβληθείτε με τους καλύτερους ανθρώπους. Προσπαθήστε hangin έξω με τους ανθρώπους που δεν αρχίζουν την κοινωνικοποίησή τους με το οινόπνευμα (που ακούεται για τον όρο «ένας κοινωνικός που πίνεται»… εάν δεν είστε νηφάλιοι εσείς δεν είναι πραγματικά εκεί).

Επίσης είμαι διαζευγμένοι χρόνοι ζευγών και δεν είμαι βέβαιος τι είναι. Σκέφτομαι ότι ο σύζυγος και η σύζυγος ακριβώς δεν κάνουν αρκετά πράγματα διασκέδασης από κοινού. Τα άτομα πηγαίνουν να απασχοληθούν και να κάνουν στους φίλους τους και να θελήσουν να κρεμάσουν έξω με τους και να πάνε, κ.λπ. Επίσης φαίνεται οι άνθρωποι έχουν μια δυσκολία μαθαίνοντας να είναι ευχαριστημένοι από αυτό που έχουν, αντί πάντα να ψάξουν κάτι περισσότερο ή κάτι σκέφτονται είναι καλύτερος. Σκέφτομαι ότι το σημαντικότερο πράγμα σε μια σχέση εν τούτοις ξοδεύει τον ποιοτικό χρόνο από κοινού. Αυτός θα βοηθούσε να σας κρατήσει από κοινού.

Σκέφτομαι ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί παράγοντες. Κάποια είναι έλλειψη επικοινωνίας και εργασίας από κοινού. Κάποιος είναι άνθρωποι παντρεύονται για τους λανθασμένους λόγους. Άλλη είναι μέσα, και η απεικόνισή της αγάπης και σχέσεων.

Ο εγωισμός είναι ένα τεράστιο μέρος από το επίσης. Η κοινωνία μας ενθαρρύνει τον εγωισμό. Εάν προέρχεται από τα νέα parenting πρότυπα, ή την ιδέα μας ότι ο «πελάτης είναι πάντα σωστός», έχουμε μετατραπεί σε δέσμη των whiners που σκέφτονται ότι αξίζουμε οποιου δήποτε επιθυμούμε.

Επίσης, πολλοί άνθρωποι ψάχνουν μια αγάπη όπου η αρχική «αγάπη τους υψηλή» μένει σε όλη τη σχέση. Η ανάγκη να πραγματοποιηθεί ένας διαφορετικός τύπος αγάπης, και εκείνη η υποχρέωση μπορούν να προκαλέσουν μερικών από αυτά τα ίδια συναισθήματα εάν λειτουργούν σε τον.

Αλλά, το διαζύγιο είναι η σωστή επιλογή εάν είστε σε έναν γάμο όπου είστε μοναδικός που λειτουργεί στη σχέση.