Druk
Door Fool2Think
Meer Verhalen:
|
De Details van het verhaal
27 augustus, 2007
3456 meningen
8 recs
19 commentaren Ervaring
Ik verloor mijn broer toen hij nauwelijks 5 jaar oud was. Ik was slechts 9 jaar oud. Hij was mijn het enige sibiling (@ de tijd) & mijn beste vriend. Ik kan elk klein detail van die dag herinneren. Ik kan hem zien liggend in het het ziekenhuisbed, mijn volledige familie die in zijn kleine ruimte wordt volgestopt. Alle ogen waren op hem. Ik begon op de monitor te letten & langzaam zijn hartslag het verminderen te zien. Hij is nog. Hij is kalm. Ik vind mijn tante haar hand op mijn schouder zette. Ik let mijn grootvadergang op, hij aan trots is om voor ons te schreeuwen. Dan, is allen stil. De scheuren beginnen te stromen.Â
Ik ben te jong, begrijp ik niet. Waarom niet probeert somebody om dit te verhinderen? Waar zijn alle verpleegsters & artsen? Maar toch beweegt niemand. Het scheen als een eeuwigheid alvorens wij naar huis gingen. Ik had nog geen scheur afgeworpen. Dan zodra ik ons huis inga, kom ik zijn ruimte tegen & leg op zijn bed. De emoties raken me definitief & begin ik zijn hoofdkussen met alle mijn te koesteren zou kunnen en te schommelen op zijn bed. Hij is gegaan, en ik niet undertand waarom. Ik begon uiteindelijk om vragen te stellen, maar telkens als het enkel mijn oudersschreeuw maakte. Ik dacht ik hen meer pijn veroorzaakte & aan mij beslist te houden.Â
Aan deze dag I nog fles omhoog om het even welk negatief gevoel in de vrees om anderen verstoord te maken. Mijn ouders keurden mijn kleine zuster goed toen ik 13 was. Wegens het reusachtige leeftijdsverschil ik nooit een band met haar als ik heb gehad deed met mijn broer. In een maand zal het 20 jaar sinds de dood van mijn broer zijn, nog is het het levendigste kinderjarengeheugen dat ik heb gehad. Ik zal van u altijd houden & zal u nooit vergeten. Één dag zullen wij opnieuw lachen.
 Commentaar (19) Aandeel van de Uw Verhaal
|
12next“
| Commentaar op dit Verhaal | |
  | Gepost breng drieëntwintigste, 2008 bij 7:44 AM in de war Ik ben zo droevig voor uw verlies. Wij kunnen degenen nooit vervangen die wij hebben gehouden van, kunnen wij hen slechts eren door opnieuw te fusionneren waarom wij van hen zo veel hielden. Het was verkeerd van u familie aan burry die goede geheugen met de tragedie van het letten van op hem matrijs. Goed geluk aan u.        |
 | Geposte 3 Oct, 2008 bij 9:17 AM u verhaal bent trully hart wat betreft. ik zie u een zeer sterk en stevig geheugen van uw broer hebben, en de tijd u samen besteed allebei was genoeg te blijken hij de broer was u, wilde en ooit uw beste vriend in vriendschap en bloed inded. ik kan `t zulk een verlies veronderstellen, zou het te groot zijn te behandelen, zo veel zoals het verlies van een houdende van het levenspartner. Â Â Â Â Â |
| Geposte 3 Oct, 2008 bij 9:22 AM u verhaal bent trully hart wat betreft. ik zie u een zeer sterk en stevig geheugen van uw broer hebben, en de tijd u samen besteed allebei was genoeg te blijken hij de broer was u, wilde en ooit uw beste vriend in vriendschap en bloed inded. ik kan `t zulk een verlies veronderstellen, zou het te groot zijn te behandelen, zo veel zoals het verlies van een houdende van het levenspartner. Â Â Â Â Â |
 | Geposte 3 Oct, 2008 bij 10:13 AM Ik verloor nu mijn broer bijna 10 jaar geleden (hij stierf 2 December 1998) aan een heroïneoverdosis. Ik heb nooit van dit teruggekregen. Het schijnt nog als yesterday toen ik het nieuws kreeg hij was gestorven. Mijn eigen kleine theorie over dit (voor wat het) waard is is dat een deel van ons in dat één in time ogenblik geplakt wordt. Wij verouderen, en groeien en vorderen, maar een deel van ons kan zich nooit van dat ogenblik bewegen. Ik mis elke dag hem. Ik wens dit ik hem, enkel één meer tijd kon zien. Ik weet wij opnieuw zullen samenkomen. Ik weet hoe u voelt. Veel omhelzingen, Tijd.      |
| Geposte 3 Oct, 2008 bij 10:29 AM Ik ben droevig voor dat mijn vriend, kan ik veronderstellen hoe hard het voelt… Ik heb nooit een broer gehad, maar ik wist wat het als met interexchanges voelt, en zeggen vaarwel aan hen was zeer moeilijk voor me… ik hoopt u goed in uw leven houdt      |
 | Geposte 3 Oct, 2008 bij 11:11 AM Ik, ook, verloor een broer. Is het te laat om over hem nu met uw te spreken oudsten die hem ook kenden? Het was toen te pijnlijk, maar vind ik nu het spreken over mijn broer en het lachen over dingen hij grappig levensonderhoud hem levend in de familie zou vinden aangezien hij reeds in elk van onze individuele gedachten is. +2 tekens     |
 | Geposte 3 Oct, 2008 bij 1:12PM Ik verloor ook mijn broer toen ik jong was. Wij waren apart vier jaar. Mijn ouders hadden twee families, mijn oudere waren siblings 16 en 10 jaar ouder dan me. Mijn broer was lange tijd ziek geweest en ik was de persoon die hem op de dag vond hij stierf. Ik kan elk van begrijpen wat u zei. Het wordt niet beter, maar het wordt gemakkelijker om hem te herinneren. Voor me, is het 32 jaar sinds die dag geweest. +2 tekens     |
 | Geposte 3 Oct, 2008 bij 5:10PM In traumatische situaties in het leven zijn wij niet zeker hoe wij verondersteld om zijn te reageren. Mijn echtgenoot werd goedgekeurd bij 18 maanden van leeftijd en er is heel wat vraag over wat aan hem die eerste 18 maanden gebeurde. Zijn biologische moeder was een drugverslaafde. Zij overleed ongeveer twee jaar geleden, kon ik haar gecontacteerd hebben en ik niet wegens mijn echtgenotenwensen. Ik heb altijd sluiting voor hem gewild over wie zijn echte vader is en wat werkelijk gebeurde. Mijn punt in dit als u nog antwoorden zou willen gelieve te hebben probeert om hen te krijgen, wacht niet tot het te laat is. Ik zou houden van u met dit proces te helpen als u het nodig hebt. Ook, waren sommige zeer goede dingen een resultaat van zijn dood het soms moeilijk is om hen te realiseren maar probeer. Uw zuster zou waarschijnlijk nooit in uw familie gekomen zijn en ik ben zeker dat er mensen waren die hij of in zijn dood heeft gekend geraakt die voor altijd werden veranderd op een positieve manier. Â Â Â Â Â |
 | Geposte 5 Oct, 2008 bij 4:14 AM Ik ben zeer droevig voor uw verlies. Ik heb ook mensen verloren die aan me beste waren. Ik geloof dat wij voor hen en „door“ hen moeten leven. Zij letten op over ons en zijn met ons elke stap van de manier.      |
| Geposte 6 Oct, 2008 bij 1:23 AM Dank u allen voor uw commentaren, zijn zij zeer gevoeld & hart dat verwarmt. Mijn hart gaat aan elk van zij uit die ook gehouden van in hun leven hebben verloren. Ik weet het de cirkel van het leven is & wij allemaal uiteindelijk moeten omkomen, maar het maakt het geen gemakkelijker te behandelen. Enkel een paar weken geleden, was het de 21ste verjaardag van de dood van mijn broer. Het was uiterst hard voor me dit jaar omdat mijn zoon nu 4 jaar oud is, & zo veel die hij doet herinnert me aan mijn broer. & nog tezelfdertijd ben ik zo zenuwachtig over wat als ik hem ook verlies. Ik weet ik niet kan leven mijn leven op „welk IFS,“ maar zeker zij het weet hoe te om mijn verbeelding te maken vanaf me lopen. & gewoonlijk komt mijn verbeelding nachtmerries tegen.      |
  1-10 van 19 Commentaren  Â
„prev 12next“
forum van het verhaal voort of, verzend dit verhaal naar een vriend
Het Project van de ervaring is een gemeenschap die op authenticiteit, steun, en eerbied wordt gebaseerd. EP moedigt u aan om met deze waarden in mening te posten.
