Ik ben zeer Nieuwsgierig….
mijn ouders zijn gescheiden.
mijn mamma gaat door haar seconde aangezien wij spreken.
gehuwde mensenklap op me niet einde.
ik ken vrouwen en mannen die zaken hebben.
laat enkel heel wat dingen zeggen zijn gemengd samen om mijn niet zo positieve vooruitzichten op huwelijk tot stand te brengen.
mijn mamma en papa zeggen dat zij enkel gehuwde te jong werden, dat de mensen heel wat hun het veranderen en het groeien in daar jaren '20 doen die het zeer waarschijnlijk maken uit elkaar te groeien.
waar is dat? gescheiden worden de mensen omdat zij gehuwde te jong krijgen?
of is de ware liefde voor altijd verloren?
|
Aandeel |
|
12next“
| Commentaar op dit Verhaal | |
Geposte 25 Februari, 2008 bij 6:10PM Ik heb middelbare schoolliefjes vernomen die 50 yrs worden gehuwd. Het allen hangt af van hoe muh inspanning u in het houden van uw huwelijksjongelui en het opwekken zet. LAAT HET NIET OP Z'N GEMAK OF ZELFGENOEGZAAM WORDEN. houd doend kleine dingen die u glimlach zelfs als zijn een nota over een hoofdkussen maken dat Iliefde u of een kop thee in de koelbox klaar voor u zegt om enkel koude te verwarmen of te drinken. dat is de sleutel aan een langdurig huwelijk dat ik ik het enkel laat tooo leerde heb gedacht. Misschien aan laat hoe dan ook nog het weet ik niet +3 tekens     | |
Geposte 26 Februari, 2008 bij 12:10PM Ik ga zeker met al bovengenoemd akkoord. Vooral ongeveer te jong huwen. Het is zo specifiek paar. Ik werd gehuwd op een uiterst jonge leeftijd 20. Ik ben zodat veel sedertdien veranderd maar ik ben niet uit liefde met mijn vrouw, of zelfs uit verlangen gevallen. Zij schijnt om in allebei van die gebieden veranderd te zijn. Ik houd van haar, en zou van de kans houden om liefde met haar te maken, maar zij heeft geslacht van me meer dan 2 jaar nu geweigerd. Zij is ook niet zeer mededeelzaam en geniet niet enkel van uitgaand of doend heel wat dingen met me als paar. Ik heb met alle ik heb in me geprobeerd romantisch blijven, loveing en gevend, maar het wordt zo hard wanneer er geen wisselwerking is. Het is moeilijk enige te zijn die werkelijk hard bij het bewaren van de verhouding werkt. I lang voor liefde, aanraking, en nabijheid met mijn vrouw, maar zij enkel voelt niet de zelfde dingen. Zo moet ik beginnen benieuwd te zijn het hier gaat van was, dus waarom ik met dit bepaalde forum in EP geïmpliceerdd werd. Ik waardeer het feit dat wij deze kans hebben om gevoel te posten en te delen. | |
Geposte 26 Februari, 2008 bij 5:04PM Ik voel op het ogenblik zeer cynisch, en dit verhaal veranderde dat niet. Zoals vaak is vermeld, moeten beide personen aan een verhouding werken om tot het het werk (om tot het goed te maken, en hartstochtelijk) te maken. Is schijnt het enkel me, of het dat meer één het wil (Romaans, intimiteit, u naam het), en harder werken zij, schijnt werkt het nog verder de andere afstanden zelf, zelfs om het niet ervoor te zorgen gebeurt? Ik denk velen van ons ons hoofd schudden, wat verkeerd is met onze echtgenoten? Veel van gedachte het waren enkel ons tot wij aan deze plaats kwamen. Controleer de leden en verhalen op leef ik in een aseksueel huwelijk. Wordt de ware liefde voor altijd verloren? Het schijnt er zeer weinig paren zijn waar allebei bereid zijn om het werk te doen, eenvoudig handelen houdend van en attent van de andere persoon zijn. Mijn hersenen beginnen echt te smelten aangezien ik nadenk waarom zo velen onwillig zijn. Een gedachte die enkel in mijn hersenen wordt geknald. Misschien is het niet dat zij onwillig zijn om het werk te doen, misschien zijn zij te egoïstisch om de offers vereist te maken? Wij worden verteld om te zijn gelukkige en zelf vervuld en zodat vele opties gegeven (carrière, jonge geitjes, godsdienst, vrijwilliger, enz.) dat vele mensen willen of niet de huwelijksverhouding nodig hebben omdat het meer zelf-offer dan de andere opties neemt? ??? dit zijn vragen, heb ik geen antwoorden, ben ik in het excrutiating van pijn enkel zoals de rest u, en mijn mening probeert om één of andere reden voor irrationeel gedrag te vinden. mijn hersenen smelten…. +2 tekens     | |
Geposte 27 Februari, 2008 bij laatst bijgewerkt 10:28 AM, 27 Februari, 2008 bij 10:58 AM Wat waar lang de manier de echtelijke geloften, het contract, en zelfs de daadwerkelijke handeling van huwelijk net het hebben verloren echte betekenis is. Ik denk dat in de maatschappij van vandaag de langdurige echtelijke verhouding niet meer wordt getaxeerd aangezien het in onze ouderstijd was. Het stigma van scheiding is niet sterk, en zou werkelijk nooit moeten geweest zijn. De mensen zijn minder bang om het besluit te nemen om een scheiding te krijgen en begrijpen dat het leven kort en kostbaar is en dat als wij niet behoorlijk met onze echtgenoot toen worden aangepast wij zouden moeten geen tijd verspillen die in een hopeloze zaak blijft. Ik denk dat er zo vele verplichtingen en afleiding in ons dagelijks leven zijn, dat het moeilijk is om de noodzakelijke tijd door te brengen die en onze verhoudingen cultiveert voedt. Er is zo veel concurrentie voor onze tijd: het werk, de kinderen, de sporten van kinderen en de activiteiten, TV tonen, kerk, vrienden/families, etc., dat tegen de tijd dat wij ogenblikken voor elkaar kunnen vinden wij enkel uitgeput zijn. Een verhouding is werkelijk als een mooie tuin van bloemen, met uit tijd en het voeden zij niet zal bloeien en zal geven u het resultaat dat u wenst. Onze verhoudingen zullen niet zonder tijd, liefde, en het geven bloeien. Ik schijn ook om zo en uit aanraking worden in de war gebracht wanneer ik probeer om mijn hoofd rond alle dingen te verpakken die in mijn huwelijk en toen rest wereldenhuwelijken missen aangezien dat mijn beroep is. Het is werkelijk zo zeer moeilijk. Veel van de dingen die ik schreef ga ik niet werkelijk akkoord met voor mijn eigen reactie op huwelijk. Deze verklaringen zijn meer algemeenheden die ik zeer vaak zie en hoor. Ik geloof in huwelijk en de geloften en de verplichting aan de liefde, romantisch, comunicative, etc. van de langdurige huwelijksverhouding. Mijn echtgenoot heeft de wens niet om haar verplichting te tonen, die werkelijk een wanverhouding van onze eigen behoeften is en wil. | |
Gepost breng dertiende, 2008 bij 2:36 AM in de war Een ander te overwegen ding is dat de wereld dan veel verschillend is toen de instelling van huwelijk werd gevormd. Eerst van, leefden de mensen niet zoals lang. Enkel 100 jaar geleden, was de gemiddelde levensverwachting 42 jaar. Onze economie was een landbouwbedrijfeconomie en de meeste mensen werden geconcentreerd bij het overleven. Hoe is hard het om een te houden huwelijk wanneer allen u in het leven hebt iemand moet huwen bij 18, verscheidene jonge geitjes hebben, als een hond aan het landbouwbedrijf werken, dan matrijs? Tegenwoordig, leven wij ver in onze jaren '70, jaren '80, en jaren '90. Wij hebben a lot more vrije tijd en belangen. Onze levensstijlen, wil en vergt verandering in tijd. Houdt u nog van de dingen u bij 20 hield van wanneer u 50 bent? De kansen zijn dat u arent', en uw echtgenoot niet ook niet bent. De kansen zijn nog sterker dat u niet van de zelfde nieuwe dingen kunt houden zoals uw echtgenoot. Ik geloof echt dat het huwelijk als leveninstelling weggaat. De periodieke monogamie is binnen „.“ | |
Gepost 2 Mei, 2009 bij 3:10 AM Eerst van houd ik van wat doorsinmymind over mensen zei langer en tijden het chaning die leven. Mijn ouders divoreced toen ik 6 en mijn papa tweemaal heeft hertrouwd, en 3 op het punt stond te zijn, en mijn mamma is nu gehuwd aan haar tweede. Ik zie huwelijk als s zuiver godsdienstige rituele praktijk, en sommige belastingsvoordelen die ik heb verondersteld. Het zou niet de bedreiging van hoforden moeten nemen en de boetes om mensen te houden huwden. Het kan enkel weten ake iemand langere mensen of is hun partner een gelijke. Waarom zouden wij voor dit, worden voor zolang bezet, en dan worden ooit gehuwd voor voor lang moeten dateren? Ik weet ik nog volledig eerlijk met om het even welk meisje heb te zijn dat ik net van de knuppel ben samengekomen. Dieper zette de persoonlijke tekorten is langer zij neemt om uit te komen. Een „voor het levens“ huwelijk is bijna een overlevingsinstinct van mensen. Alvorens er geen bewaringshof, of kindersteun waren (in een tijd toen enkel duidelijke de vrouwen niet werkten). Zoals voor twee mensen zonder kinderen worden de situatie en explination zelfs nog meer straitforward. Ik zal elkaar het bedriegen negeren, omdat dit om zuiver persoonlijke redenen is, maar de rest deze verhoudingen zou in een verschil van adviezen beëindigen. Of om geld te besparen, zowel van u een baan zou moeten ertoe brengen, of wat ooit. Elk van dat niettemin understandble is. Tenzij de twee mensen op bijna identieke achtergronden worden opgeheven kunt u niet elke overtuiging, geen kwestie verwachten hoe mondain, om volkomen op te stellen. | |
Gepost 18 Mei, 2009 bij 11:26PM Ik kwam eveneens uit gescheiden ouders, en mijn papa is werkelijk op zijn 2de huwelijk en zijn niet goede. Ik denk een deel van de reden het echtscheidingspercentage zo hoog is mensen krijgt gehuwde te jong is. U bent werkelijk toyoung als u nog in uw jaren '20 bent, (in de meeste gevallen anyways) omdat u, dit veel het veranderen tijdens die tijdadvertentie doe die tim u probeert om het leven te berekenen en te overleven in de echte wereld. Mijn meningen over liefde hebben zacht worden, is er ware liefde die een leven (daar waren een tijd I gedachte duren ik nooit dat zeg, lol) maar met bovengenoemd dat is een zeer zeldzaam voorkomen. En het echtscheidingspercentage is ook prob. zo hoog is zich omdat de mensen in huwelijk overhaast storten, heb ik verscheidene vrienden die om gehuwd ontijzelden te worden na het kennen van de persoon een minder dan jaar, en dat werkelijk is niet long enough. | |
Geposte Jun drieëntwintigste, 2009 bij 9:46PM Het grootste deel van uw geval wordt voorgesteld als wat andere mensen met slechts één „helft-reden“ doen. „Wij waren te jong“ zijn een „helft-reden“ omdat het catch-all voor mensen is die niet aan het punt van het weten van rijpten hoe en waarom u in huwelijk binnengaat. En zo werden zij gehuwd voor het verkeerde soort redenen… onhoudbare redenen zoals verlangen, opwinding, comfort, partner-in-misdaad (verslavingsactiviteit als het drinken, geslacht, onderlinge afhankelijkheid die in gebrek aan sociale en emotionele ontwikkeling wordt gebaseerd). „Het groeien in uw jaren '20“ is waarschijnlijk meer als, „één van ons groeit en andere is niet en zowel van ons heeft grote redenen om te rechtvaardigen als andere voor ons frustratie of anticiperen neer te scheuren van andere het verlaten wat onze verhouding die aan centrum wordt gebruikt rond“. Vele mensen weten welke niet dingen belangrijk zijn omdat zij op zuiver emotionele reacties en niet de implicaties van persoonlijke waarden en acties gaan. Het weten hoe te met iemand, niet bovenop hen of binnen hen (zowel figuratively als letterlijk) te leven is ook zeer belangrijk. Het twee leven in overleg, niet eenstemmigheid, is hoe het heeft verondersteld af en toe te gaan, en delend en groeiend en handelend als soundingboard en herinnering, die de rest van de tijd is. Zo bent u verondersteld om als individuen samen te groeien…, en te leren hoe te om dit te doen aangezien u gaat. 53% is nog slechts 3% vanaf 50%. En u schijnt enkel ongeveer te zien - alle gehuwde mensen u als het deelnemen aan huwelijk-betwijfelend gedrag kent? U moet uit dat sociale lagen krijgen en omringen met betere mensen. Probeer hangin met mensen uit die hun het socialiseren met alcohol beginnen (vernomen de term „gedronken sociaal“… als u niet gematigd bent u is niet werkelijk daar) niet. +2 tekens     | |
Geposte Jun vijfentwintigste, 2009 bij 3:23PM Ik ben ook gescheiden een paartijden geweest en ik ben niet zeker wat het is. Ik denk dat de echtgenoot en de vrouw enkel genoeg pretdingen niet samen doen. De mensen gaan hun vrienden werken en maken en uit met hen willen hangen en gaan vissend, jagend, enz. Ook schijnt het de mensen een harde tijd gelukkig lerend te zijn met wat hebben zij, in plaats van meer altijd het zoeken van iets hebben of iets zij denken beter is. Ik denk het belangrijkste ding in een verhouding niettemin kwaliteitstijd samen doorbrengt. Dat zou helpen u samenhouden. | |
Geposte Jun negenentwintigste, 2009 bij 1:06PM, laatst bijgewerkte Jun negenentwintigste, 2009 bij 1:11PM Ik denk er zo vele factoren zijn. Men is gebrek aan mededeling en het samenwerken. Men is mensen wordt gehuwd om de verkeerde redenen. Een andere is media, en zijn afbeelding van liefde en verhoudingen. Het egoïsme is een reusachtig deel ook van het. Onze maatschappij moedigt egoïsme aan. Of het uit nieuwe parenting normen, of ons idee komt dat de „klant altijd juist“ is, hebben wij een bos van whiners geworden die denken wij verdienen wat wij wensen. Ook, zoeken heel wat mensen een liefde waar hun aanvankelijke „liefdehoogte“ door de volledige verhouding blijft. De behoefte om een verschillend type van liefde te realiseren, en die verplichting kunnen sommige van dit zelfde gevoel vonken als zij bij het werken. Maar de scheiding is de juiste optie als u in een huwelijk bent waar u enige die bij de verhouding werkt bent. +2 tekens     | |
forum van het verhaal voort of, verzend dit verhaal naar een vriend









